Γ) ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΝΟΜΑΡΧΗ ΔΡΑΜΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΕΥΜΟΙΡΙΔΗ


Προσφωνήσεις

Διερμηνεύοντας τα αισθήματα του Δραμινού Λαού σας καλωσορίζω στην ιδιαίτερη μου πατρίδα, την όμορφη και φιλόξενη Δράμα.
Εδώ στη Δράμα, σ’ αυτή την εσχατιά της Ελλάδος που γνωριζόμαστε όλοι με τα μικρά μας ονόματα, ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης βρίσκει την απόλυτη έκφραση του, όχι σαν μια τοπική «εξουσία», αλλά σαν καθημερινός συνεργάτης και συμπαραστάτης του πολίτη.
Η επιλογή της Δράμας ήταν ο ιδανικός όπος για τη διεξαγωγή του 12ου Συνεδρίου μας, στο οποίο καλούμεθα να λάβουμε σημαντικές και καθοριστικές αποφάσεις για το μέλλον και την πορεία του θεσμού των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων.
Από την πολυετή πορεία των θεσμικών αλλαγών στο χώρο της Αυτοδιοίκησης έχει προκύψει η ανάγκη μιας μεταρρύθμισης, με περιεχόμενο θεσμικά και επιχειρησιακά μέτρα υποστήριξης, και συστήματα αξιολόγησης και βελτίωσης των αλλαγών.
Η μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινά από το Σύνταγμα, να διέρχεται από το χώρο της Διοίκησης και να καταλήγει στην Αυτοδιοίκηση.
Το αναθεωρημένο Σύνταγμα επιβάλλει την προσαρμογή του όλου Διοικητικού και Αυτοδιοικητικού Συστήματος στις ανάγκες της σημερινής εποχής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού και του παγκόσμιου θεσμικού γίγνεσθαι.
Είναι εμφανής κατ’ αρχήν η ανάγκη νέας οριοθέτησης της διάκρισης των λειτουργιών, νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής, και στη συνέχεια η αποσαφήνιση των ορίων αρμοδιοτήτων Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης των δύο επιπέδων. Να προσδιορισθεί κατά τρόπο α φή και αναντίρρητο η έννοια της τοπικής αυτονομίας, της οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας της Αυτοδιοίκησης.
Καμία μεταρρύθμιση δε θα δώσει λύση στα προβλήματα του τόπου και δε θα ικανοποιεί τους πολίτες, αν δε συνοδεύεται από αληθή αποκέντρωση εξουσιών, πόρων και εκσυγχρονισμό της Αυτοδιοίκησης.
Η μεταρρύθμιση δε συντελείται μόνο με τη σύνταξη ενός νομοθετήματος, αλλά χρειάζεται βήματα σταθερά και σίγουρα, χρονοδιαγράμματα και προετοιμασία των πολιτικών και στελεχών που θα λειτουργήσουν σε όλα τα επίπεδα τους νέους θεσμούς, ασκώντας παράλληλα τις νέες εξουσίες.
Ακόμα όμως και αν όλα αυτά γίνουν πραγματικότητα, δε σημαίνει ότι θα λυθούν αυτομάτως τα προβλήματα των πολιτών και θα εξασφαλισθεί η όποια ανάπτυξη και η σταθερή και συνεχής βελτίωση της ποιότητος ζωής των πολιτών.
Αν όσοι υπηρετούμε το χώρο της Αυτοδιοίκησης και στα δύο επίπεδα, αλλά και όσοι υπηρετούν την κεντρική εξουσία, δε σταματήσουμε την αναγωγή των στενών κομματικών συμφερόντων σε σύμβολα, σε ιδεολογία, σε ένα ίδος θρησκείας, φθάνοντας πολλές φορές να τα προστατεύουμε ακόμη και με νόμους.
Αν δεν τάξουμε σκοπό της ζωής μας να μετατρέψουμε τα προβλήματα σε κίνητρα προόδου, ανάπτυξης και ζωής.
Αν δεν τολμήσουμε την αναζήτηση νέων ιδεών που θα βοηθήσουν τον τόπο.
Αν δεν αναδείξουμε τον κοινωνικό ρόλο της Αυτοδιοίκησης και δε διευρύνουμε τον κύκλο της κοινωνικής προστασίας.
Αν δεν κατανοήσουμε ότι η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται με αφορισμούς, ιδεοληψίες και πολιτικές ή προσωπικές σκοπιμότητες.
Αν δεν καταστούμε οι εμπνευστές και οι εγγυητές της προόδου.
Αν δε δείξουμε τόλμη που συχνά σημαίνει αποδοχή λύσεων, αρνητικών για φορείς ή άτομα, αλλά θετικών για το σύνολο.
Αν δεν απαιτήσουμε από τον εαυτό μας ειλικρίνεια και να μη χρησιμοποιούμε την εύκολη διγλωσσία.
Αν δεν αντιληφθούμε ότι η ευθύνη της αποτυχίας είναι δική μας και δε σωζόμαστε με το να αρνούμεθα την κριτική των άλλων.
Αν δε δεχθούμε ότι η αμφισβήτηση των άλλων προς τα πρόσωπά μας, όσο και αν αυτό ενοχλεί, εν αι προτιμότερη από την απάθεια, τη σιωπή και την υποψία.
Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους που ξέρουν να δίνουν και όχι ανθρώπους που θέλουν να παίρνουν.
Η Αυτοδιοίκηση απαιτεί γνώση, συλλογικότητα, ανανέωση, κριτική, αυτοέλεγχο και κοινωνική ευαισθησία.
Η Αυτοδιοίκηση δεν χρειάζεται μάγους και αυθεντίες.
Απαιτεί πνεύμα συλλογικότητας, κοινής προσπάθειας, ισοπολιτείας, νομιμότητας, διαρκούς θυσίας για τον άνθρωπο, την κοινωνία και την ανάπτυξη.
Απαιτεί από τους Αυτοδιοικητικούς παράγοντες να καταστούν οι ευαίσθητοι ανιχνευτές του κόσμου που έρχεται και όχι οι αρτηριοσκληρωτικοί καταγραφείς του κόσμου που υπάρχει.
Απαιτεί αυτοκριτική για να μην μετατραπεί η ευγενής άμιλλα σε ανεπίτρεπτο ανταγωνισμό και η διακίνηση των ιδεών σε ανακάλυψη ενδοαντιθέσεων και τελικά η επαναστατικότητα πνίξει την επιστημονική αλήθεια.
Τέλος, οι διεκδικητικές πιέσεις για περισσότερο δημοκρατικό προγραμματισμό να μην κινούνται έξω από τα επιτρεπτά οικονομικά και κοινωνικά όρια.
Φίλε και φίλοι,
Σήμερα, η οικονομία της πιο μικρής χώρας αποτελεί πλέον μέρος της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομίας. Η δυνατότητα προστατευτισμού της ελληνικής αγοράς τείνει να εκλείψει και η πορεία της εξαρτάται από τα αντανακλαστικά της, τη δυνατότητά της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς και από τα συγκριτικά πλεονεκτήματά της σε σχέση με τις άλλες χώρες.
Ταυτόχρονα, οι συντελούμενες κλιματικές αλλαγές επιβάλλουν την άμεση αντιμετώπιση των πιέσεων που ασκούνται στο περιβάλλον, για να αποφευχθούν σήμερα και στο μέλλον προκλήσεις ζημιών στην ανθρώπινη υγεία, στη βιοποικιλότητα και τις οικονομικές δραστηριότητες.
Αν σ’ αυτήν την κατεύθυνση αποτύχουμε, τότε θα υπάρξουν μεγαλύτερες μη αναστρέψιμες βλάβες και θα απαιτηθεί μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο κόστος αποκατάστασης.
Το τραυματικό καλοκαίρι που πέρασε, αλλά και ο χειμώνας που βιώνουμε, αφήνουν σκληρά σημάδια στη ζωή και τη σκέψη μας.
Η οικολογική διάσταση των καταστροφών παίρνει πλέον χαρακτήρα ποι τικό.
Ήδη κουρασμένη από την κακομεταχείριση, η ΓΗ έχει θυμώσει με τον άνθρωπο. Το χειρότερο είναι ότι έχει ξεσηκωθεί για να πάρει εκδίκηση.
Όσοι ασχολούμαστε με την Αυτοδιοίκηση, επικαλούμενοι το δικαίωμα στην αυτοϋπέρβαση, έχουμε χρέος να ξαναπάρουμε στα χέρια μας από την αρχή τη διαδικασία σχεδιασμού – προγραμματισμού και πραγμάτωσης των ονείρων των πολιτών.
Έχουμε χρέος να αποδεχθούμε τον κίνδυνο της αλλαγής ιδεών, πραγμάτων, καταστάσεων και προσώπων και να επιλέξουμε την ιστορική πρόκληση των οραμάτων, της δημιουργίας, της ανάπτυξης και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των πολιτών, καθιστώντας το περιβάλλον αναπόσπαστο τμήμα του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος της πατρίδας μας.
Τέλος, το όποιο πρόγραμμα ανάπτυξης της χώρας πρέπει να αντιμετωπίσει προσεκτικά τις βασικές ελλείψεις σε τεχνικές υποδομές και παραγωγικές δραστηριότητες, χωρίς να αγνοούμε το γενικότερο πλαίσιο των αναπτυξιακών κατευθύνσεων της Ε.Ε. λαμβάνοντας υπ’ όψιν μας τη νέα φιλοσοφία προσέγγισης και σχειασμού των έργων.
Σκοπός κοινός, λοιπόν, της Κεντρικής Εξουσίας και της Αυτοδιοίκησης είναι η χάραξη μιας πολιτικής που θα επισημάνει τους τομείς στους οποίους κυρίως πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθειά μας, για να είναι δυνατός ο μετασχηματισμός μας σε μια ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης και των ευκαιριών της ισόρροπης ανάπτυξης, της κοινωνικής συνοχής και του απόλυτου σεβασμού στο περιβάλλον.
Κυρίες και κύριοι,
Οι οικονομικές, τεχνολογικές, επιστημονικές και κοινωνικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, οι μετασχηματισμοί που προκάλεσαν, έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα σε μια νέα ιστορική τροχιά, ένα νέο ιστορικό στόχο.
Το πεδίο της εξέλιξης, της συνύπαρξης αλλά και του ανταγωνισμού των κοινωνιών και των οικονομιών μεταφέρθηκε σε νέα πεδία, στη γνώση, τον πολιτισμό και την αισθητική.
Ο μηχανιστικός εκσυγχρονισμός έδωσε σταδιακά τη θέση του στον εκσυγχρονισμό της γνώσης, της επικοινωνίας και οδήγησε σε νέες αντιλήψεις και θεωρήσεις για την ζωή.
Υπάρχει μια επανάσταση τ ην παιδεία, την ηθική της εργασίας και του επιχειρείν.
Η ασφυξία, ο καταναγκασμός της εργασίας, το γκρίζο που επέβαλε στους ανθρώπους το τεχνοκρατικό και γραφειοκρατικό σύστημα σε δύση και ανατολή, αντικαθίσταται από το σμάλτο της επινόησης, της δημιουργίας, της φαντασίας, της αισθητικής και των χρωμάτων.
Οι καριερίστες από μόνοι τους πλέον δεν είναι απαραίτητοι, απαιτούνται αισθήματα, συγκινήσεις, προσωπικές ιστορίες, αξίες, αλήθειες, φιλανθρωπίες, εθελοντές, ευεργέτες και χρηστοί πολίτες.
Οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες επιζητούν, έχουν βιολογική - ψυχική ανάγκη, τη νοηματική, την αισθαντική αντανάκλαση του προϊόντος του έργου τους στο δικό τους εσωτερικό κόσμο. Αναζητούν την ικανοποίηση και την ανταμοιβή τους διαμέσου του νοήματος, της δημιουργίας, της εμπειρίας, της τέχνης τους.
Στους εργοδότες - επιχειρηματίες δεν αρκεί πλέον ο υλικός πλουτισμός. Αναζητούν ικανοποίηση πέρα απ’ αυτόν. Αναζητούν νόημα στη ζωή, τη δραστηριότητα, την ταυτότητά τους.
Οι καταναλωτές δεν αρούνται στην κατανάλωση τετριμμένων μαζικών προϊόντων. Αναζητούν στα προϊόντα το μύθο, την ιστορία, την ταυτότητα ενός τόπου.
Επιστρέφει η ανθρωπολογική διάσταση του ανθρώπου – Δημιουργού και αντικαθιστά αυτήν του ανθρώπου παραγωγού του βιομηχανικού προτύπου.
Οι οικονομικές, πολιτικές, θεσμικές οργανώσεις, οι πόλεις, οι τόποι έχουν ανάγκη ανάτασης της ψυχής, για να γίνουν δημιουργικές, ευαίσθητες, αποδοτικές. Το ποσοτικό, το μαζικό, το τετριμμένο, το άψυχο δεν πουλά πια.
Οι χώρες, οι λαοί, οι άνθρωποι διεκδικούν μια ζώνη υψηλής άριστης ποιότητας υπηρεσιών.
Οι Έλληνες, η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσουν μια θέση σ’ αυτήν την άριστη σφαίρα, όπως ταιριάζει στο παρελθόν και την ταυτότητά τους, εγκαταλείποντας την κακιστοκρατία και την υποβάθμιση της χαμηλής ζώνης των επιδόσεων και της ποιότητας.
Σήμερα η ανισότητα στο εσωτερικό της χώρας είναι ανισότητα στις δομές της γνώσης, της υγείας, της πρόνοιας, της πληροφόρησης και της αισθητικής.
Σ’ αυτό το πεδίο το βεβαη μένο στην Ελλάδα λόγω της απουσίας υποδομών ,προστίθενται το τεχνολογικό χάσμα και η έλλειψη έρευνας.
Απαιτείται συνεπώς μια ιδιαίτερα επεξεργασμένη ελληνική απάντηση στη σύγχρονη διακυβέρνηση και υπέρβαση αυτών των ανισοτήτων.
Τα παλιά εργαλεία, οι παλιές ιδέες, είναι άχρηστες πλέον. Συντηρούν τις παλιές δομές, καθηλώνουν την ανάπτυξη, υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και αποτρέπουν νέες δυναμικές ανανεώσεις, αναδιαρθρώσεις και ανασυνθέσεις τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία.
Ευθύνη για μας τους λειτουργούς της Αυτοδιοίκησης, είναι η διαμόρφωση ενός καινούργιου οράματος για την ευημερία και την πρόοδο των πολιτών.
Και είμαι βέβαιος ότι όλοι αγωνιούμε να διαμορφώσουμε αυτό το καινούριο όραμα.
Αυτό το όραμα όμως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με χωροταξικούς σχεδιασμούς που δε συμβαδίζουν με τις εγκεκριμένες από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. προτάσεις αειφόρου ανάπτυξης των περιφερειών, που δεν ταυτίζονται με τον αναπτυξιακό σχεδιασμό του ΕΣΠΑ, που αγνοούν το εγκεκριμένο πρόγρμμα ανάπτυξης των 12 πόλεων που επελέγησαν, που αντιπαρέρχονται τη σημερινή πραγματικότητα ανατρέποντας μακροχρόνιους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς και το περιεχόμενο των διατάξεών τους και ανατρέποντας τη φιλοσοφία των εισηγητικών εκθέσεών τους.
Δεν μπορεί όταν αναφέρονται σε νησιωτικό τουρισμό να αγνοούν τη Θάσο. Όταν κατηγοριοποιούν τα λιμάνια να μη γνωρίζουν ότι με νόμο το λιμάνι Καβάλας είναι χαρακτηρισμένο εθνικό, όταν αναφέρονται σε πόλεις προς τα Βαλκάνια και δη τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία να μη γνωρίζουν τη λειτουργία του Τελωνείου Εξοχής και όταν αντιπαρέρχονται εν σιγή ότι οι πόλεις Δράμας – Καβάλας – Ξάνθης αποτελούν ήδη ενιαίο χώρο αστικής ανάπτυξης ότι η παραγωγική γη των τριών Νομών είναι συνεχόμενη (κάμπος Δράμας – Τενάγη Φιλίππων – Παρανέστιοι κάμποι Καβάλας - Ξάνθης) και όταν δε λαμβάνουν υπόψη τους οι χωροταξικοί σχεδιασμοί τη λειτουργία σε λίγο του Τελωνείου Εχίνου Ξάνθης και αποσιωπούν παντελώς την αναπτυξιακή στέρηση των Νομών Καβάλας – Δράμας – Ξν θης και δεν επιχειρούν ούτε και επιδιώκουν την άρση των ανισοτήτων και την ισόρροπη ανάπτυξη νομών της ίδιας περιφέρειας.
Όταν η παραχώρηση έκτασης σε επενδυτές καθυστερεί 2-3 χρόνια και η φορολογική μεταχείρισή τους αλλάζει κάθε τόσο και όταν τα κίνητρα που δίνονται τη μία χρονιά ανακαλούνται την άλλη, όπως το 12% της εργασιακής δαπάνης και όταν κατά την ώρα σύνταξης του προγράμματος του επόμενου έτους δε γνωρίζει η Νομαρχία τι χρήματα θα πάρει για επενδύσεις και πότε θα τα πάρει και όταν η πολιτεία δεν εκπλήρωσε την οφειλή της προς τις Νομαρχίες από το 2002 για τον αναπτυξιακό πόρο.
Εύχομαι, ελπίζω και πιστεύω ότι σ’ αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούν οι εργασίες του συνεδρίου μας, με εμμονή στις αυθεντικές αρχές της αποκέντρωσης που κυριαρχούνται από την Περιφερειακή Ανάπτυξη και την αρχή της επικουρικότητας, αξιώνοντας από το κράτος - κεντρική εξουσία - κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το θεσμό της Αυτοδιοίκησης σε όλες τις βαθμίδες με πολλή καθαρότητα και σαφήνεια.
Ευχόμενος καλή διαμον και επικαλούμενος την κατανόηση για τις όποιες ατέλειες ή παραλείψεις στην οργάνωση και τη φιλοξενία, σας ευχαριστώ.